транжира
сущ. муж. рода; одуш.
воен.
розтринькувач
=============
сущ. жен. рода; одуш.
воен.
от слова: транжирить
тот, который транжирит
розтринькувачка
Источник:
Русско-украинский словарь
на Gufo.me
сущ. муж. рода; одуш.
воен.
розтринькувач
=============
сущ. жен. рода; одуш.
воен.
от слова: транжирить
тот, который транжирит
розтринькувачка