закончить
зако́нчить
сов., вин. п.
terminar vt, acabar vt, concluir (непр.) vt, finalizar vt; dar el último toque
Источник:
Русско-испанский словарь
на Gufo.me
зако́нчить
сов., вин. п.
terminar vt, acabar vt, concluir (непр.) vt, finalizar vt; dar el último toque