укол
М 1. batırma, batırılma, sancma; укол иголкой iynəni batırma; 2. tib. iynə, iynə vurma; сделать больному укол xəstəyə iynə vurmaq; 3. dan. iynə yeri; 4. məc. sancma, təhqir etmə, könlünə toxunma.
Источник:
Русско-азербайджанский словарь
на Gufo.me