стигма
Ж 1. tar. damğa (qədim Yunanıstanda: qulların və ya cinayətkarların bədəninə vurulan damğa); 2. köhn. qanlı yara; 3. tib. əlamət, nişanə, ləkə, iynə yeri, neştər yeri (dəridə); 4. zool. stiqma (buğumayaqlılarda nəfəs borucuqlarının — traxeyaların dəliyi).
Источник:
Русско-азербайджанский словарь
на Gufo.me