становой

I. прил. köhn. mərkəzi, əsas, baş; становой хребет, становая жила bir şeyin əsası, bünövrəsi, ən mühüm cəhəti; становой якорь lövbər. II. прил. 1. tar. nahiyə; становой пристав nahiyə pristavı; 2. в знач. сущ. tar. nahiyə pristavı.