сервитут

М мн. нет hüq. servitut, (1. antik, feodal və kapitalist cəmiyyətlərində: başqasının mal və mülkündən müəyyən dərəcədə istifadə etmək hüququ; 2. birisinin öz xüsusi mal və mülkündən istifadə etmək hüququnun müəyyən dərəcədə məhdud edilməsi; 3. bir dövlətin hər hansı bir ərazi üzərindəki hakimiyyətinin başqa bir dövlət xeyrinə məhdud edilməsi).