просветлеть

Сов. 1. işıqlaşmaq, aydınlaşmaq; 2. məc. açılmaq; нахмуренное лицо командира просветлело komandirin qaşqabaqlı üzü açıldı; 3. huşa gəlmək, özünə gəlmək; сознание больного просветлело xəstə özünə gəldi.