потолок

М (мн. потолки) 1. tavan; 2. av. maksimum hündürlük (uçucu aparatın qalxa biləcəyi ən yüksək səviyyə); с потолка взять havadan almaq (ağlına gələn); плевать в потолок boş-boş gəzmək, veyillənmək.