покинуть

Сов. 1. tərk etmək, atmaq, atıb getmək, qoyub getmək; 2. ayrılmaq; 3. aranı vurmaq, əlaqəni kəsmək, üz döndərmək; покинуть (оставить, бросить) на произвол судьбы başlı-başına qoymaq, başsız qoyub getmək.