доверенный

Прич. 1. inanılmış, inanılıb tapşırılmış (verilmiş); документы, доверенные ему ona inanılıb tapşırılan sənədlər; 2. vəkil edilmiş; доверенное лицо vəkil edilmiş şəxs; 3. в знач. сущ. vəkil, müvəkkil.