волчий

1. волк söz. sif.; волчий след qurd izi; 2. qurd dərisindən tikilmiş (hazırlanmış); волчий паспорт (билет) inq. əv. çar Rusiyasında: siyasi cəhətdən e'tibarsız sayılan şəxslərə verilən və bu barədə xüsusi qeyd olan vəsiqə (pasport); волчий аппетит canavar (qurd) iştahası.

Источник: Русско-азербайджанский словарь на Gufo.me