obtłuc

obtłu|c

~kę, ~cze, ~cz, ~kł, ~czony сов. 1. отбить, отколоть;

2. (jabłka itp. z drzewa) сбить, стряхнуть, посбивать; ~ kasztany z drzewa сбить каштаны с дерева, отрясти каштан

+ 1. obtrącić, obić 2. postrącać