oblubieniec

oblubie|niec

♂, Р. ~ńca высок. 1. жених; новобрачный ♂;

2. ~ńcy мн. жених и невеста; новобрачные

+ 1. narzeczony, pan młody, no-wożeniec 2. narzeczeństwo;

państwo młodzi, nowożeńcy