obłożyć

obł|ożyć

~óż, ~ozony сов. 1. обложить;

2. (książkę, zeszyt itp.) обернуть; ● ktoś ma ~ozony język у кого-л. язык обложило; ~ podatkiem обложить налогом;

~ grzywną kogoś наложить штраф на кого-л.