שוממים

мн.ч., м. р., 1,2,3 л., наст. вр.

שָמַם [-, שוֹמֵם, יָשוֹם]

был потрясён, поражён (архаич.)

————————

мн. ч. м. р.

שוֹמֵם

пустынный, безлюдный

Источник: Иврит-русский словарь на Gufo.me