עיוויתן

мн.ч., ж. р., 2 л., прош. вр.

עִיווָה [לְעַווֹת, מְעַווֶה, יְעַווֶה]

искажать; извращать

עִיווָה אֶת פָּנָיו

скривил лицо, скорчил гримасу