עיוויתי

ед.ч., м/ж р., 1 л., прош. вр.

עִיווָה [לְעַווֹת, מְעַווֶה, יְעַווֶה]

искажать; извращать

עִיווָה אֶת פָּנָיו

скривил лицо, скорчил гримасу