להטיח

инфинитив

הֵטִיחַ [לְהָטִיחַ, מֵ-, יָ-]

1.швырять 2.резко высказываться, упрекать, корить

הֵטִיחַ בּוֹ רֶפֶש

оклеветал его

הֵטִיחַ רֹאשוֹ בַּקִיר

бился головой об стенку