גילחו

мн.ч., м/ж р., 3 л., прош. вр.

גִילַח, גִילֵחַ [לְגַלֵחַ, מְ-, יְ-]

брить

גִילֵחַ אוֹתוֹ

украл у него, обобрал его (сленг)