unwitting
Unwitting [ʌnˊwɪtɪŋ] a
1) не знающий (чего-л.)
2) невольный, непреднамеренный; нечаянный
Источник:
Англо-русский словарь Мюллера
на Gufo.me
Unwitting [ʌnˊwɪtɪŋ] a
1) не знающий (чего-л.)
2) невольный, непреднамеренный; нечаянный