умник
сущ. муж. рода; одуш.
разг.
1. умный человек
2. ирон. умничающий человек
розумник
Источник:
Русско-украинский словарь
на Gufo.me
сущ. муж. рода; одуш.
разг.
1. умный человек
2. ирон. умничающий человек
розумник