обидчик
сущ. муж. рода; одуш.
мед., разг., с.-х.
от слова: обида
кривдник
Источник:
Русско-украинский словарь
на Gufo.me
сущ. муж. рода; одуш.
мед., разг., с.-х.
от слова: обида
кривдник