дожечь
доже́чь
(1 ед. дожгу) сов., вин. п.
dejar (terminar) de arder; arder vt (hasta)
Источник:
Большой русско-испанский словарь
на Gufo.me
доже́чь
(1 ед. дожгу) сов., вин. п.
dejar (terminar) de arder; arder vt (hasta)