buńczuczny
buńczuczn|y
~i, ~iejszy 1. задорный; запальчивый;2. надменный, заносчивый, спесивый
+ 1. czupurny, zawadiacki 2. chełpliwy, ру-szałkowaty
Источник:
Польско-русский словарь
на Gufo.me
buńczuczn|y
~i, ~iejszy 1. задорный; запальчивый;2. надменный, заносчивый, спесивый
+ 1. czupurny, zawadiacki 2. chełpliwy, ру-szałkowaty