эмпирей

М köhn. 1. empirey (qədim yunanların təsəvvürünə görə, göyün od və işıq ilə dolu olan ən yüksək təbəqəsi); 2. məc. ərş, fələk, asiman, səmalar; витать в эмпиреях xəyalata qapılmaq, səmalarda uçmaq, həyatdan uzaq olmaq.