лыко

(мн. лыки) 1. ağac lığı, alt qabıq, lif; 2. lığdan qayrılmış bağ, lığdan hörülmüş ip; лыка не вяжет dan. dili dolaşır, dili topuq çalır (sərxoşluqdan); не всякое лыко в строку hər şeyi adamın üzünə vurmazlar, hər şeyi adama irad tutmazlar; ставить всякое лыко в строку hər şeyi... irad tutmaq, üzünə vurmaq.