מחותנות

мн. ч. ж. р.

מְחוּתָן ז' [נ' מְחוּתֶנֶת]

свойственник

————————

мн.ч., ж. р., 1,2,3 л., наст. вр.

חוּתַן [-, מְחוּתָן, יְחוּתַן]

был женат, обвенчан